* Witam serdecznie! Mam do Pana pytanie i prosiłbym o konkretną odpowiedź - tak lub nie: czy ustawa w sprawie zmniejszenia emerytur byłym policjantom została zaskarżona do Strasburga? Pytam, bo zastanawiam się nad zapłaceniem 200 zł do Związku Byłych Funkcjonariuszy Służb Ochrony Państwa. Z góry dziękuję za odpowiedź. (dane adresowe do wiadomości posła)
***
Szanowny Panie,
w sprawie obniżenia emerytur policyjnych złożonych zostało dotychczas około 500 skarg przez osoby, które uznały, że orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego ostatecznie zamyka dalszą drogę przed sądami polskimi. Ponadto skargę zbiorową złożyło Stowarzyszenie Emerytów i Rencistów Policyjnych, jako pokrzywdzona organizacja pozarządowa, co jest również dopuszczalne. Skargi te zostały przez Europejski Trybunał Praw Człowieka przyjęte i zarejestrowane.
Ponadto około 14.000 emerytów złożyło pozwy do Sądu Okręgowego w Warszawie. W pozwach tych skarżący odnoszą się do:
- zastosowania "odpowiednio", jak mówi ustawa nowelizująca art. 15 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym Funkcjonariuszy Policji...,
czyli naliczenia 40% za pierwsze 15 lat służby, co jest interpretacyjnie uzasadnione (opinie wybitnych konstytucjonalistów, wypowiedź Teresy Liszcz przed Trybunałem Konstytucyjnym przez nikogo nie zakwestionowana), a co uparcie ignoruje Zakład Emerytalny MSWiA;
- zaliczenia (bez podstawy ustawowej) niektórych formacji i stanowisk do kategorii "organów bezpieczeństwa państwa" (np. WSO MSW w Legionowie, komendantów powiatowych i wojewódzkich MO itd.).
Osoby te muszą doprowadzić swoje procesy do prawomocnych orzeczeń w II instancji - przed Sądem Apelacyjnym, aby mogły złożyć skargi do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.

Związek Byłych Funkcjonariuszy Służb Ochrony Państwa utworzył fundusz pomocy prawnej (podobnie SEiR Policyjnych), przeznaczony na opłacenie adwokatów za przygotowanie pozwów do ETPCz i ewentualnego zastępstwa procesowego przed tym Trybunałem. Każdy musi sam zdecydować czy przekazać pieniądze na ten cel.

Może też być tak, że jeśli któraś ze złożonych już spraw zostanie wygrana przed Trybunałem - władze RP mogą wycofać się z tej spornej ustawy i wtedy dalsze rozpatrywanie indywidualnych skarg przez Trybunał będzie bezprzedmiotowe.

Proszę śledzić zapisy na stronie internetowej Stowarzyszenia EiRP www.seirp.pl, które jest na bieżąco i najaktywniej prowadzi postępowanie w powyższej sprawie.

Na tej stronie znajduje się także wzrór apelacji do Sądu Apelacyjnego w Warszawie w sprawach dotyczących zmniejszenia emerytur w oparciu o ustawę zmieniającą.

Pozdrawiam
Janusz Zemke
8 września 2010 r.

Prezydent RP Bronisław Komorowski odbył swą pierwszą podróż zagraniczną do Brukseli, Paryża i Berlina. Tym kierunkiem wizyt wskazał, iż zamierza ożywić Trójkąt Weimarski, który za czasów prezydenta L. Kaczyńskiego nie odgrywał roli w polityce zagranicznej Polski.
Warto pamiętać, iż Trójkąt Weimarski stanowi regionalne ugrupowanie Francji, Niemiec i Polski, które utworzone zostało w 1991 r. i miało na celu wspieranie odrodzonej Polski na arenie międzynarodowej.
Choć wizyta prezydenta Komorowskiego miała na razie symboliczny charakter, to w polityce zagranicznej symbole też się liczą. Moim zdaniem, pierwsza podróż zagraniczna prezydenta została dobrze pomyślana i oby nasz prezydent bywał u tych zagranicznych partnerów jak najczęściej. Na razie są wprawdzie tylko słowa i cele, z którymi się zgadzam. Idea Trójkąta Weimarskiego jest bardzo dobra, lecz problemem pozostaje niepewność czy Niemcy i Francja będą traktowały nas po partnersku i czy my będziemy aktywni w tym gronie, zgłaszając konkretne pomysły i inicjatywy.
Trzeba pamiętać, że decydujący głos w ustalaniu kierunków polskiej polityki zagranicznej należy do rządu a działania prezydenta powinny w tych wysiłkach wzmacniać rząd.
Uważam, że politykę zagraniczną na linii rząd-prezydent prowadzić trzeba by w taki sposób, by mieć, i realizować te same cele. Prezydent powinien konsultować swoje działania z rządem, ale mógłby też stworzyć forum wymiany poglądów, angażując partie opozycyjne i europosłów. Wszystko to miałoby służyć mówieniu przez Polskę w Europie tym samym głosem. Będzie to szczególnie ważne wtedy, kiedy Polska obejmie prezydencję w Unii Europejskiej.

Janusz Zemke, Strasburg, 6 września 2010 r.