Wydruk pochodzi ze strony: http://www.janusz-zemke.pl/_poradnik/_news/18/39/2647/renta_rodzinna_____wzor_o.html

Renta rodzinna – wzór odwołania

Poniżej zamieszczamy II wersję wzoru odwołania do Sądu Okręgowego w sprawie obniżonych rent rodzinnych, objętych ustawą zmniejszającą.

Jest to wzór odwołania do Sądu w przypadku, gdy na złożony Wniosek zainteresowanego świadczeniobiorcy, dyrektor ZER MSW wydał decyzję o ustaleniu wysokości świadczenia, jak we wniosku lecz nie na dzień 1.01.2010 r., a na dzień złożenia Wniosku. Jest to wzór właśnie dla takich przypadków.

 

                                                  Zamość, dnia 1 lutego 2014 roku.
W Z Ó R
Egz. nr

Nr ewid: KRR- ............/ZA


Sąd Okręgowy
Wydział Ubezpieczeń Społecznych
w Warszawie
Aleja Solidarności 127
00-898 Warszawa

za pośrednictwem: Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego
Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w Warszawie
- Zespół w Zamościu ul. Prymasa St. Wyszyńskiego 2
Organ rentowy: Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego
Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w Warszawie
ul. Pawińskiego 17/21, 02-106 WARSZAWA
Odwołujący: ................................................
ul. .................................. m. .....
22-400 ZAMOŚĆ


O D W O Ł A N I E

od decyzji Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w Warszawie ZER- ZA- ................ z dnia ................... roku, doręczonej ........................ roku.

1. W oparciu o art. 32 ust. 4 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, (...) oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67 z późn. zm.), zaskarżam powyższą decyzję odmawiającą wyliczenia mojej renty rodzinnej po zmarłym mężu emerycie policyjnym za okres:
- od 1 stycznia 2010 roku - rozstrzygnięta decyzją ZER............. .........../ZA z dnia 1 grudnia 2009 roku,
- do................... roku – rozstrzygnięta decyzją ZER- ZA-................. z dnia ................2014 roku

i wnoszę o:

2. ponowne przeliczenie wysokości mojej policyjnej renty rodzinnej w oparciu o nowe dowody i ujawnione nowe okoliczności zgodnie z art. 33 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, (...) oraz ich rodzin
(Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67 z późn. zm.), w wysokości jaka była ustalona na dzień
31grudnia 2009 roku – przed jej zmniejszeniem.

3. waloryzowanie mojej renty rodzinnej w oparciu o podstawę, jaka była przed jej zmniejszeniem, tj. na dzień 31 grudnia 2009 r., zgodnie z ogłoszonym wskaźnikiem na dany rok.

4. zasądzenie od pozwanego na moją rzecz kwoty stanowiącej wyrównanie między świadczeniem emerytalnym przysługującym według decyzji z 1 grudnia 2009 roku a dotychczasowym świadczeniem emerytalnym obniżonym wyżej wymienioną decyzją, za każdy miesiąc po dniu 1 stycznia 2010 roku wraz z ustawowymi odsetkami za każdy dzień zwłoki.

5. zasądzenie od pozwanego na moją rzecz kosztów postępowania według norm przypisanych.

6. rozpoznanie sprawy także w mojej nieobecności.


U Z A S A D N I E N I E


W oparciu o ustawę z dnia 23 stycznia 2009 roku o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin oraz ustawę o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...) oraz ich rodzin (Dz. U. Nr 24, poz. 145) do ustawy z dnia
18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...) (Dz. U. z 2004r. Nr 8, poz. 67 z późn. zm.) wprowadzony został art. 15b określający sposób obliczenia świadczeń dla osób pozostających w służbie przed 2 stycznia 1999 roku, które pełniły służbę w organach bezpieczeństwa państwa wymienionych w art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 roku o ujawnieniu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944 – 1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. z 2007r. Nr 63, poz. 425).

1. Organ emerytalny w oparciu o wymienione przepisy i informację IPN, decyzją z dnia 1 grudnia 2009 r. dokonał ponownego przeliczenia wysokości mojej policyjnej renty rodzinnej, poprzez zastosowanie do okresu ........................ r. – ...................... r. i ..................... r. – ...................... r. wskaźnik 0,7% za każdy rok służby pełnionej przez mojego męża w tzw. organach bezpieczeństwa państwa, a tym samym obniżył kwotę świadczenia, od której wylicza się rentę rodzinną. Zmniejszona o wskaźnik 1,9% wypłata mojej policyjnej renty rodzinnej została wprowadzona z dniem 1 stycznia 2010 roku.

Dowód: decyzja zmniejszająca moją policyjną rentę rodzinną z dnia 1 grudnia 2009 r. nr ZER...................................ZA - w dyspozycji pozwanego.

2. Wykonanie przez Dyrektora Zakładu Emerytalno - Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych zapisów ustawy z 23 stycznia 2009 roku w zakresie stosowania jej przepisów do rent rodzinnych po byłych funkcjonariuszach organów bezpieczeństwa państwa jest w sprzeczności z intencją Parlamentu Rzeczypospolitej Polskiej, wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego oraz wyrokami Sądu Okręgowego i Sądu Apelacyjnego w Warszawie.

2.1. Według orzekającego Sądu Okręgowego w Warszawie XIII Wydział Ubezpieczeń Społecznych z dnia 8 listopada 2010 roku, (sygn. akt XIII 1309/10), przy wprowadzeniu zmiany do ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy (...), zamysłem ustawodawcy było obniżenie emerytur funkcjonariuszom organów bezpieczeństwa państwa, a nie rent rodzinnych po tych funkcjonariuszach. Z lektury uzasadnienia wspomnianego wyroku wynika jednoznacznie, że Ustawodawca we wprowadzonych przepisach odnosi się wprost do emerytur, a nie do innych świadczeń. Sąd Okręgowy wskazuje, „(...), że jak wynika z preambuły ustawy z 23 stycznia 2009 r. zmieniającej ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy (...) wprowadzone zmiany mają na celu wykluczenie bezprawia i uprzywilejowania z powodu służby w organach bezpieczeństwa odnośnie do funkcjonariuszy, a nie osób uprawnionych do pobierania świadczenia po śmierci funkcjonariusza. Gdyby celem ustawodawcy było zastosowanie do innych świadczeń, np. rent rodzinnych analogicznych reguł jak przy obniżeniu emerytury (...), to znalazłoby to odzwierciedlenie w akcie prawnym, a takiego brak”.

2.1.1. Sąd Okręgowy powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 24 lutego 2010 roku (sygn. akt K 6/09) podkreśla, że w demokratycznym państwie prawnym jednym z kluczowych instrumentów ochrony jego podstawowych zasad jest odpowiedzialność, która obejmuje czyny wynikające z urzeczywistnienia celów źle wybranych, niezrealizowania celów wybranych dobrze. Ustawodawca negatywnie ocenił sam fakt podjęcia służby w organach bezpieczeństwa państwa, ze względu na jednoznacznie ujemną ocenę tych organów. Zdaniem Sądu orzekającego w tak przedstawionej argumentacji Trybunału Konstytucyjnego wynika, że adresatem przyjętych przez ustawodawcę zmian są funkcjonariusze służb bezpieczeństwa. Nie ma natomiast mowy o ponoszeniu odpowiedzialności za ich wybory przez ich następców prawnych. A niewątpliwie takim pociągnięciem do odpowiedzialności, choć pośrednio, jest obniżenie rent rodzinnych wobec uprawnionych po zmarłym funkcjonariuszu.
W tym miejscu należy podkreślić stwierdzenie Trybunału Konstytucyjnego, że kwestionowane przepisy nie przewidują wymierzania zbiorowej kary funkcjonariuszom organów bezpieczeństwa państwa...

2.1.2. Wysokość renty rodzinnej w sposób jednoznaczny - zdaniem Sądu Okręgowego - wynika z art. 3 ust. 2 (cytowanej ustawy z 23 stycznia 2009r.) w którym wskazano, że obniżenie emerytury odnosi się tylko do osób pełniących służbę w organów bezpieczeństwa państwa w latach 1944 – 1990 i które w dniu wejścia w życie ustawy z dnia 18 października 2006 r. „o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów” (Dz. U. z 2007r. Nr 63, poz. 425, z póź. zm.) otrzymują świadczenia przyznane na podstawie ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. „o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...) oraz ich rodzin” .
By funkcjonariusz organów bezpieczeństwa państwa mógł być objęty ustawą z dnia 23 stycznia 2009 roku musi spełnić według Sądu orzekającego dwie przesłanki:
- służyć w organach bezpieczeństwa państwa,
- żyć w chwili wejścia w życie ustawy z dnia 18 października 2006 r. „o ujawnianiu informacji...”.
Jak wskazuje Sąd Okręgowy w uzasadnieniu swojego prawomocnego wyroku - pełnienie służby w organach bezpieczeństwa państwa w rozpatrywanej sprawie jest faktem bezspornym, co wyczerpuje pierwszą część przepisu, natomiast nie spełnia pozostałej – drugiej części przepisu, który jest niezbędny do zastosowania wobec nieżyjącego, ponieważ nie żył on już w chwili wejścia w życie ustawy z dnia 18 października 2006 r. a tym samym nie pobierał w tej dacie świadczenia przyznanego na podstawie ustawy z dnia 18 lutego 1994 roku.

2.1.3. Drugim ważnym elementem podnoszonym przez Sąd - rozstrzygającym o stosowaniu ustawy zmieniającej z 23 stycznia 2009 roku do rent rodzinnych po byłych funkcjonariuszach organów bezpieczeństwa państwa - jest brak możliwości wykazania, udowodnienia, że działali oni na rzecz niepodległości Państwa Polskiego.
Stosownie do treści art. 15b ust. 3, do okresów, o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy emerytalnej, na żądanie wnioskodawcy, mogą być doliczone w pełnym wymiarze okresy służby w latach 1944 – 1990 w organach bezpieczeństwa państwa, jeżeli funkcjonariusz udowodni, że przed rokiem 1990, bez wiedzy przełożonych, podjął współpracę i czynnie wspierał osoby lub organizacje działające na rzecz niepodległości Państwa Polskiego.
Jak zauważa Sąd Okręgowy „Oznacza to, że ustawodawca przewidział utrzymanie uprzywilejowanych świadczeń emerytalnych na dotychczasowych zasadach. Koniecznym jednak warunkiem skorzystania z tego prawa i skutecznej obrony jest pozostawanie funkcjonariusza przy życiu w chwili toczącego się postępowania”. Osoby te nie żyją i nie mogą w żaden sposób skorzystać z możliwości udowodnienia, że działali na rzecz niepodległości Państwa Polskiego.
Z takiego prawa obrony nie mogą też skorzystać świadczeniobiorcy czy inne uprawnione osoby, dla których ustawodawca takiego prawa nie przewidział.

Dowód: wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie XIII Wydział Ubezpieczeń Społecznych z
dnia 8 listopada 2010 roku, sygn. akt XIII 1309/10.

2.2. Skargę apelacyjną dyrektora ZER MSW, Sąd Apelacyjny – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie wyrokiem z dnia 16 lutego 2012 roku, (sygn. akt III AUa 85/11) oddalił, podzielając stanowisko Sądu I instancji nakazując dyrektorowi ZER MSW przywrócić wysokość świadczenia jakie było przed obniżeniem, tj. z 31 grudnia 2009 roku.

2.2.1. Sąd Apelacyjny w uzasadnieniu swojego wyroku podkreślił, że „nie musi powtarzać prawidłowo dokonanych ustaleń i wniosków Sądu I instancji, które aprobuje i przyjmuje za własne”.
Jednocześnie wskazuje, że „(...) ustawodawca nie przewidział procedury ponownego obliczania rent rodzinnych po policyjnych emerytach pobierających przed śmiercią, która nastąpiła przed 16 marca 2009 roku emerytury nieobniżonej w związku ze służbą kwalifikowaną jako służba w organach bezpieczeństwa państwa”.
Ustawodawca w art. 58 ustawy zaopatrzeniowej zupełnie inaczej określa krąg podmiotowy osób, których świadczenie, pobierane przez nich w dniu wejścia w życie ustawy, podlega przeliczeniu. Natomiast w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 roku jest tylko mowa o osobach, które według IPN, pełniły służbę w organach bezpieczeństwa państwa i które w dniu wejścia w życie ustawy nowelizującej otrzymują świadczenia.
Stąd Sąd Apelacyjny w uzasadnieniu swojego wyroku stwierdza, że „Wykładnia rozszerzająca przepisu prawa zabezpieczenia społecznego, który ingeruje w uprzednio stwierdzone prawomocną decyzją prawa jednostki, uszczupla je, pozbawia prawa nabytego według dotychczas obowiązujących przepisów, jest niedopuszczalna”.
Zdaniem Sądu nie można również takiej wykładni dokonać przy przyjęciu, że policyjna renta rodzinna to świadczenie o charakterze pochodnym, a więc uzależnione od świadczenia własnego, które przysługiwałoby zmarłemu. Jeżeli wcześniej wszystko odbyło się prawidłowo i nie zachodzi podstawa do tzw. wznowienia postępowania przed organem emerytalno - rentowym, to ponowne ustalenie wysokości renty rodzinnej wymaga wyraźnej woli ustawodawcy.
Według Sądu Apelacyjnego takiej woli nie da się odnaleźć w ustawie z dnia 23 stycznia 2009 roku.

2.3. Trybunał Konstytucyjny przy dokonywaniu oceny zgodności art. 15b ustawy zaopatrzeniowej z art. 67 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji w wyroku z dnia 24 lutego 2010 roku wyraźnie wskazuje, że „ W świetle przedmiotowego unormowania nie ma żadnej możliwości ponownego ustalenia wysokości policyjnej emerytury, do której prawo ustało w związku ze śmiercią uprawnionego ( art. 39 ust. 1 pkt 4 ustawy zaopatrzeniowej) przed wejściem w życie ustawy nowelizującej”.

Dowód: wyrok Sądu Apelacyjnego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie
Wydział III z dnia 16 lutego 2012 roku, sygn. akt III AUa 85/11.

3. Podobne wyroki w sprawach rent rodzinnych zapadły w Sądzie Okręgowym i Sądzie Apelacyjnym w Warszawie między innymi:

3.1. Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie XIII Wydział Ubezpieczeń Społecznych z dnia 5 grudnia 2011 roku, (sygn. akt XIII U 8297/10), w którym Sąd zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje odwołującej się H.B. prawo do policyjnej renty rodzinnej od dnia 1 stycznia 2010 roku na zasadach i w wysokości obowiązującej przed dniem 1 stycznia 2010 roku.

Sąd w swoim uzasadnieniu wyroku podkreśla, „że pozwany zaskarżoną decyzją nie zmienił wysokości świadczenia żyjącemu funkcjonariuszowi, ale członkowi rodziny zmarłego funkcjonariusza”.
W dalszej części uzasadnienia Sąd wskazuje, że „Skoro ustawa zmieniająca zasady naliczenia emerytur dla funkcjonariuszy, którzy pełnili służbę w organach SB weszła w życie z dniem 16 marca 2009 r. a odwołująca już od 1977 r. decyzją pozwanego z dnia 10 sierpnia 1977 r. miała ustalone prawo do policyjnej renty rodzinnej, to należy uznać, że w świetle treści powyżej wskazanego przepisu, brak było podstaw by pozwany wszczynał z urzędu postępowania w przedmiocie ponownego ustalenia wysokości świadczenia, ponieważ w dacie wejścia w życie wyżej wskazanej ustawy mąż odwołującej nie był funkcjonariuszem pobierającym świadczenie emerytalne”. Jej – odwołującej „nie dotyczy przesłanka do uruchomienia postępowania w zakresie ponownego ustalenia wysokości świadczenia w postaci pełnienia przez nią służby w organach SB w latach 1944 – 1990”.

Według Sądu „ustawodawca wprowadzając zmiany do ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...) nie wyartykułował woli obniżenia świadczeń w postaci rent rodzinnych”.
Zatem „wprowadzone tą ustawą zmiany nie mogą dotyczyć rent rodzinnych po tych funkcjonariuszach”.

W ocenie Sąd Okręgowy - podobnie jak w sprawie wyżej (sygn. akt XIII 1309/10), wskazał na argumentację Trybunału Konstytucyjnego, z której wynika, „że adresatem przyjętych przez ustawodawcę zmian są wyłącznie funkcjonariusze służb bezpieczeństwa. Nie ma natomiast mowy o ponoszeniu odpowiedzialności za ich wybory przez ich następców prawnych”.

Dowód: wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie XIII Wydział Ubezpieczeń Społecznych
z dnia 5 grudnia 2011 roku, sygn. akt XIII U 8297/10.

3.2. Dyrektor ZER MSW od wymienionego wyżej wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie wniósł apelację, która została oddalona.
Sąd Apelacyjny w uzasadnieniu wyroku podzielił stanowisko Sądu Okręgowego wskazując, „że zamysłem ustawodawcy przy wprowadzaniu zmian do ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy (...) było obniżenie emerytur wobec funkcjonariuszy organów bezpieczeństwa państwa. Wprowadzone zmiany nie dotyczą natomiast rent rodzinnych po tych funkcjonariuszach. Ustawodawca we wprowadzonych przepisach (...) odnosi się wprost do emerytur, a nie do innych świadczeń”.

Sąd podkreśla „Gdyby celem ustawodawcy było zastosowanie do innych świadczeń, np. rent rodzinnych (...) to znalazłoby to odzwierciedlenie w akcie prawnym, a takiego brak”. W dalszym swoim uzasadnieniu Sąd Apelacyjny potwierdza wcześniejsze stanowisko Sądu Apelacyjnego w cytowanej wcześniej sprawie (sygn. akt III AUa 85/11).

Konkludując uzasadnienie wyroku, Sąd Apelacyjny podkreśla, „że nie zaistniały żadne podstawy prawne do zmiany jej wysokości od dnia 1 stycznia 2010 r. jak uczyniono to w zaskarżonej decyzji”.

Dowód: wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 września 2012 roku, sygn. akt III AUa 1949/12.

4. Zapadłe prawomocne wyroki Sądu Okręgowego jak i Sądu Apelacyjnego w Warszawie przeciwko dyrektorowi ZER MSW w sprawach policyjnych rent rodzinnych nakazują pozwanemu przywrócić stan wysokości policyjnych rent rodzinnych przed ich zmniejszeniem, tj. na dzień 31 grudnia 2009 roku.

5. Zgodnie z orzecznictwem sądowym tak wydane decyzje dyrektora ZER MSW w sprawie obniżenia policyjnych rent rodzinnych są wadliwe, gdyż zostały wydane bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ powołana w niej ustawa, z dnia 23 stycznia 2009 roku, nie ma do niej zastosowania i nie dotyczy żadnych rent, a tylko emerytur byłych funkcjonariuszy organów bezpieczeństwa państwa.
Wszystkie te decyzje zgodnie z przepisami KPA winny być wyeliminowane z obiegu prawnego.

6. W oparciu o dotychczasowe orzeczenia Sądów w przedmiocie rent rodzinnych, Świadczeniobiorcy przywołując art. 33 policyjnej ustawy emerytalnej (Dz. U. z 2004r. nr 8, poz.67 z późn. zmianami) składają Wnioski do dyrektora ZER MSW o ponowne ustalenie wysokości renty rodzinnej.

6.1. Wniosek z dnia 5 lutego 2013 roku kierowany do dyrektora ZER MSW o ponowne ustalenie wysokości renty rodzinnej, decyzją z dnia 4 kwietnia 2013 roku znak; ZER-SW3-BY-66/1802/13/AW, nr ewid. KRR-03591/BY dyrektor postanawia odmówić.
Złożone w dniu 6 maja 2013 roku Odwołanie do Sądu Okręgowego Wydział Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie od wyżej wymienionej decyzji, za pośrednictwem ZER spowodowało, że dyrektor ZER MSW wydał decyzję z dnia 19 sierpnia 2013 roku o ponownym ustaleniu wysokości renty rodzinnej z urzędu, licząc od dnia 1 stycznia 2010 roku, na zasadach i wysokości jak przed dniem 1 stycznia 2010 roku, waloryzowana z należnymi odsetkami.

Dowód: decyzja o ponownym ustaleniu wysokości renty rodzinnej z dnia 19.08.2013, znak: ZER-BY-000001077/13/01, nr ewid. KRR 4003591/BY – w dyspozycji pozwanego.

6.2. W identycznej sprawie w dniu .................... roku odwołująca – S. R. składa Wniosek do dyrektora ZER MSW o ponowne ustalenie wysokości renty rodzinnej począwszy od dnia 1 stycznia 2010 roku, w wysokości jaka była ustalona na dzień 31 grudnia 2009 roku – przed jej zmniejszeniem wraz z waloryzacją i ustawowymi odsetkami.
Jako okoliczności i dowody wyczerpujące złożenie wniosku, odwołująca wskazuje na przywołane wyżej prawomocne wyroki Sądu.
Dyrektor ZER MSW wydaje decyzję o ponownym ustaleniu prawa do wysokości renty rodzinnej z dnia ........................... roku, znak: ZER--..................., nr ewid. KRR.....................,
„na podstawie Pani wniosku z dn. ........2013 r. o ponownym ustaleniu wysokości renty rodzinnej. Wyrównanie określone w niniejszej decyzji przysługuje od miesiąca, w którym został złożony wniosek”, tj. od ................................ roku.

Dowód: 1) wniosek do dyrektora ZER MSW o ponownym ustaleniu wysokości renty rodzinnej z dnia .......................... roku, nr ewid. KRR ..................... - w załączeniu,
2) decyzją dyrektora ZER MSW o ponownym ustaleniu prawa do wysokości renty
rodzinnej z dnia ......................... roku, znak: ZER-...................................,
nr ewid. KRR ......................................... - w załączeniu.

6.3. Przedstawione dwa jednakowe wnioski (pkt 6.1. wniosek z 5 lutego 2013 r. oraz pkt 6.2. wniosek z .................r.) kierowane do dyrektora ZER MSW o ponowne ustalenie wysokości policyjnej renty rodzinnej w oparciu o art. 33 policyjnej ustawy emerytalnej, dotyczące takich samych spraw, tej samej materii – przywrócenia świadczenia, jakie było ustalone na dzień 31 grudnia 2009 roku, przed jej zmniejszeniem, w oparciu o prawomocne wyroki Sądów, decyzje dyrektora potraktowały te sprawy różnie.

6.3.1. W pierwszym przypadku, decyzja dyrektora jest decyzją z urzędu, choć był wniosek Świadczeniobiorcy i obejmuje: przywrócenie świadczenia w wysokości, jaka była na dzień 31 grudnia 2009 roku, z wyrównaniem od dnia 1 stycznia 2010 roku, waloryzowana z ustawowymi odsetkami do dnia wypłaty.
Decyzja ta przywróciła stan, jaki był przed wprowadzeniem ustawy z dnia 23 stycznia 2009 roku, dotyczący Świadczeniobiorców policyjnych rent rodzinnych.
To rozstrzygnięcie eliminuje bezprawne stosowanie art. 15b ustawy z 23 stycznia 2009 roku, do policyjnych rent rodzinnych.

6.3.2. W drugim przypadku, moim – decyzja dyrektora jest decyzją na podstawie wniosku Świadczeniobiorcy i obejmuje: „wyrównanie określone w niniejszej decyzji przysługuje od miesiąca, w którym został złożony wniosek”, a nie jak wnosił Świadczeniobiorca w wysokości, jaka była na dzień 31 grudnia 2009 roku, waloryzowana z ustawowymi odsetkami od 1 stycznia 2010 roku, to jest od dnia obniżenia renty rodzinnej na podstawie art. 15b ustawy z dnia 23 stycznia 2009 roku.
Jest to decyzja wadliwa, gdyż nie eliminuje bezprawnego obniżenia policyjnej renty rodzinnej na postawie wymienionej ustawy, która nie dotyczy i nie powinna być zastosowana do policyjnych rent rodzinnych.

7. Bezzasadne, niewłaściwe stosowanie ustawy z dnia 23 stycznia 2009 roku obniżające policyjne renty rodzinne osobom starszym, schorowanym, często samotnym i bezradnym było i jest ze strony dyrektora ZER MSW świadectwem bezduszności i braku szacunku w stosunku do osób bezbronnych.
Minęło kilkanaście miesięcy od pierwszych wyroków Sądu, nakazujących dyrektorowi ZER MSW w Warszawie ponowne naliczenie renty rodzinnej w wysokości ustalonej przed jej zmniejszeniem. Czas ten nie wywołał u decydentów najmniejszej refleksji.
Z szacunku do obowiązującego prawa, jego właściwego stosowania, stosownym by było, aby Minister Spraw Wewnętrznych, w oparciu o dotychczasowe orzecznictwo, podjął decyzję o wyeliminowaniu z urzędu tych wszystkich bezprawnych decyzji dyrektora ZER MSW obniżających policyjne rent rodzinnych, przywrócił i naprawił szkody jakie wyrządził swoimi bezprawnymi decyzjami dyrektor ZER MSW.


8. Zaprezentowane niektóre wyroki Sądów w przedmiotowej sprawie są nowymi dowodami, nowymi okolicznościami, które mają wpływ na wysokość zmniejszonych świadczeń i pozwalają na ponowne ustalenie – przywrócenie wysokości świadczenia przed jego zmniejszeniem w myśl art. 33 ustawy emerytalnej funkcjonariuszy Policji (...).

W tym stanie rzeczy odwołanie jest uzasadnione.

 

.............................
(podpis)

W załączeniu:
1. Wniosek do dyrektora ZE-R MSW z 21.10.2013r. KRR- 18838/ZA
2. Decyzja dyrektora ZE-R MSW z dnia 23.01.2014, ZER-ZA-000000349/13/01,
nr ewid.: KRR 3218838/ZA


Wyk. 3 egz.
egz. 1 – Sąd Okręgowy w Warszawie XIII Wydział Ubezpieczeń Społecznych,
egz. 2 – Dyrektor ZE-R MSW w Warszawie,
egz. 3 – odwołujący.